จากโลกที่เคยสวยงาม
ในวันนั้นคงมีบางสิ่ง ที่เริ่มจาง
แต่ภาพในความทรงจำ
ต่อให้นานเรื่องราวเหล่านั้นยังชัดเจน
ในวันนั้นคงมีบางสิ่ง ที่เริ่มจาง
แต่ภาพในความทรงจำ
ต่อให้นานเรื่องราวเหล่านั้นยังชัดเจน
ห้องที่ยังคงมีไออุ่น
จากใครบางคน ที่ยังเพ้อ ร้องเรียกหา..
แต่เหมือนว่าเวลาอยู่ที่เดิม
จะเริ่มยังไง ให้นาฬิกาที่หยุดเดิน ให้หมุนเหมือนเดิม..
จากใครบางคน ที่ยังเพ้อ ร้องเรียกหา..
แต่เหมือนว่าเวลาอยู่ที่เดิม
จะเริ่มยังไง ให้นาฬิกาที่หยุดเดิน ให้หมุนเหมือนเดิม..
กี่พรุ่งนี้น้ำตาเธอจะหยุดไหล
จะยอมรับความจริงให้มันดีได้
ที่ต้อง ไม่มีใคร ไม่มีใคร ไม่มีใคร
จะยอมรับความจริงให้มันดีได้
ที่ต้อง ไม่มีใคร ไม่มีใคร ไม่มีใคร
อีกนานไหม ที่ใจจะได้เรียนรู้
จะให้ความปวดร้าวนี้จางไป
จะอีกนานเท่าไหร่ จะอีกนานแค่ไหน…
ถึงลบเลือน ถึงลบเลือน ถึงลบเลือน…
จะให้ความปวดร้าวนี้จางไป
จะอีกนานเท่าไหร่ จะอีกนานแค่ไหน…
ถึงลบเลือน ถึงลบเลือน ถึงลบเลือน…
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น